De meeste mensen die met de lift naar boven gaan in het Empire State Building denken aan het uitzicht. Logisch, want het gebouw trekt jaarlijks meer dan 2,5 miljoen bezoekers, juist om die reden. Maar de lobby waar je net doorheen liep om daar te komen , is een van de best bewaarde art-deco-interieurs van het land, en bijna niemand kijkt lang genoeg omhoog om het op te merken.
Het plafond boven de hoofdlobby is bedekt met een hemelse muurschildering: sterren, zonnestralen en tandwielen, uitgevoerd in 23-karaats bladgoud. Een kunstenaar genaamd Leif Neandross schilderde het origineel in 1931, als onderdeel van een golf van Machine Age-ontwerpen waarbij het plafond van een lobby net zo serieus werd genomen als dat van een kathedraal.
Het gouden plafond dat (bijna) niemand opmerkt
Het werk van Neandross heeft de eerste paar decennia van het gebouw niet intact doorstaan . Tijdens een moderniseringsronde begin jaren zestig installeerden werkploegen een fluorescerend acrylplafond direct boven de muurschildering, en de gouden zonnestralen verdwenen voor de komende veertig jaar achter plastic panelen.
De restauratiewerkzaamheden begonnen in 2007, onder leiding van het monumentenzorgbedrijf EverGreene. In plaats van het plafond helemaal terug te brengen naar de oorspronkelijke staat, werkten de schilders aan de hand van historische foto’s en bewaard gebleven fragmenten om het ontwerp op doek na te maken, waarna ze het een paar inches onder het bestaande oppervlak aanbrachten.
4 september 2026 20:30 + meer data
Volgens de eigen berekeningen van EverGreene zijn er voor deze klus meer dan 115.000 vellen aluminiumblad gebruikt voor een nieuwe muurschildering van ruim 15.000 vierkante voet. Op basis van de materialen van het gebouw zelf komt de arbeidsduur uit op 20.000 werkuren, een cijfer dat de klus op een andere manier meet maar wel dezelfde omvang van het werk aangeeft.
Het atrium van de lobby is apart als monument aangewezen, los van de toren erboven, en het bredere project – dat het gebouw de ‘Empire State ReBuilding’ noemt – reikt veel verder dan alleen het plafond: meer dan 12.000 voet aan historisch glaswerk is nagemaakt, en beschadigd marmer is stuk voor stuk vervangen in plaats van te worden ingeruild voor iets dat makkelijker te vinden is.
De art-decodetails die in het gebouw zelf zijn verwerkt
Loop weer naar buiten, en dezelfde art-decostijl zet zich voort over het hele gebouw. Het exterieur, ontworpen door Shreve, Lamb & Harmon, combineert 730 ton aluminium en roestvrij staal met 10 miljoen bakstenen en enorme hoeveelheden kalksteen en graniet uit Indiana, allemaal zo gerangschikt dat de 102 verdiepingen van de toren aanvoelen als één doorlopende verticale lijn.
Binnen zetten de 73 Otis-liften het geometrische ontwerp voort op hun metalen deuren, terwijl 6.514 ramen de toren sieren. De details leiden je blik uiteindelijk naar de beroemde spits, die 200 voet boven de uitkijkplatforms uitsteekt en het hele jaar door in verschillende kleuren verlicht wordt. Het hele gebouw werd in iets meer dan een jaar voltooid.
Als je naar het uitkijkplatform gaat, zijn de tentoonstellingen op de tweede verdieping en een audiogids over de geschiedenis van het gebouw ook bij je ticket inbegrepen. Maar het meest verrassende detail vind je weer in de lobby: de originele muurschildering van Neandross uit 1931 is nooit verwijderd. Hij blijft verborgen, slechts een paar inch achter de replica die bezoekers vandaag de dag zien.