Als je denkt dat alles in het wit dragen alleen iets voor tennis is, heb je het mis. Op Wimbledon is het meer dan een dresscode, het is een traditie met diepe Victoriaanse wortels. In de jaren 1800 werd zweten in het openbaar gezien als schandalig. Om die lelijke zweetvlekken tegen te gaan, introduceerde Wimbledon de iconische regel dat alles wit moet zijn toen het toernooi begon in 1877.
Nu, meer dan een eeuw later, is deze regel nog steeds van kracht. Van shirts tot schoenen en zelfs polsbandjes, alles moet wit zijn. Deze traditie heeft al heel wat rebellen gekend, maar de modepolitie van Wimbledon houdt voet bij stuk.
De oorsprong van de regel
De witte dresscode van Wimbledon is meer dan alleen een esthetische keuze; het is een knipoog naar het legendarische verleden van het toernooi. Stel je dit eens voor: Victoriaans Engeland, waar decorum belangrijk was en zweten in het openbaar een grote fout was.
Om ongewenste aandacht te voorkomen, nam Wimbledon in 1877 de regel van volledig witte kleding aan, zodat de spelers er net zo onberispelijk uitzagen als de grasvelden waarop ze speelden. Dit had niet alleen met mode te maken, maar ook met het handhaven van een bepaald niveau van respectabiliteit in lijn met de strenge sociale normen van die tijd.
Wimbledon: Een kleurentraditie doordrenkt van wit
We gaan nu verder en de regel bestaat nog steeds, zij het met kleine aanpassingen. Vrouwen mogen nu donkere onderbroekjes dragen, een verandering die werd ingegeven door recente protesten. Maar verder is het tennis, maar dan puriteins. In de loop der jaren hebben sommige spelers deze traditie in twijfel getrokken.
Andre Agassi sloeg Wimbledon jarenlang over vanwege de dresscode, maar gaf uiteindelijk toe en won in 1992. Meer recentelijk haalde Nick Kyrgios de krantenkoppen door in 2022 felrode Jordans aan te trekken, waarbij hij uitdagend zei: “Ik doe wat ik wil”. De modepolitie op Wimbledon was echter niet geamuseerd, wat nog eens onderstreept dat dit een traditie is die niet gemakkelijk om te buigen is.
Een groeiend fanatisme in NYC
Voor New Yorkers lijkt deze strikte naleving van tradities misschien vreemd, gezien het steeds veranderende modelandschap van de stad. Maar het is juist deze starheid die Wimbledon zo charmant maakt, waardoor het elk jaar een evenement is dat je niet mag missen.
Het is misschien interessant om te weten dat Wimbledon ondanks deze beperkingen een favoriet evenement blijft voor fans uit de hele wereld, waaronder veel mensen uit de Big Apple.
Waarom de witte kleurenregel blijft bestaan op Wimbledon
Nu we onze reis door de unieke dresscode van Wimbledon hebben afgerond, is het duidelijk dat de regel dat alles wit moet zijn net zo goed deel uitmaakt van het toernooi als de grasbanen zelf.
Dus als Wimbledon weer in de buurt is, neem dan even de tijd om de geschiedenis achter die witte outfits te waarderen. Je kunt ook je voordeel doen met deze kennis als je de volgende keer naar het toernooi kijkt.
De volgende keer dat je in Central Park een partijtje tennis speelt, kun je misschien zelf ook een beetje geschiedenis van Wimbledon opsnuiven, maar misschien niet in het wit.
