Terwijl de confetti van het Knicks-kampioenschap nog maar net is opgeruimd en de WK-menigte de stad in rep en roer brengt, richt gouverneur Kathy Hochul haar pijlen erop om ervoor te zorgen dat New York de komende decennia in de sportschijnwerpers blijft staan.
Op maandag 22 juni kondigde Hochul officieel de oprichting aan van een staatscommissie die moet onderzoeken of New York de Olympische Winterspelen terug naar de Empire State kan halen.
De pas opgerichte verkenningscommissie voor de Olympische en Paralympische Winterspelen van Lake Placid en New York City gaat het komende jaar de logistiek van een gezamenlijke kandidatuur bestuderen. Geïnspireerd door het gedecentraliseerde model van de recente Spelen in Milaan-Cortina in Italië, zou het concept de historische wintersporttraditie van Lake Placid combineren met het enorme wereldwijde entertainmentplatform van New York City .
Hochul zei:
New York was voor het laatst gastheer van de Olympische Winterspelen in 1980
Lake Placid, New York, is een legendarische stad die al twee keer gastheer was van de Olympische Winterspelen: voor het eerst in 1932 en voor het laatst in 1980.
De Spelen van 1980 worden vooral herinnerd vanwege de ‘Miracle on Ice’-wedstrijd, waarin het als underdog beschouwde Amerikaanse herenhockeyteam de Sovjet-Unie met precies één doelpunt verschil versloeg, met een eindstand van 4–3.
Vandaag de dag is Lake Placid nog steeds een centrum voor wintersport, waarbij de Olympic Regional Development Authority (ORDA) locaties van wereldklasse blijft onderhouden en exploiteren, zoals het Olympic Center, Mt Van Hoevenberg en het Olympic Jumping Complex.
Waarom 2042? De komende reeks Olympische Winterspelen
De focus op 2042 is strategisch, want dat is de eerstvolgende echt beschikbare plek voor een gastheer van de Winterspelen. De komende winterprogramma’s staan wereldwijd al vast of bevinden zich in de laatste onderhandelingsfase:
- 2030: Franse Alpen, Frankrijk
- 2034: Salt Lake City, Utah
- 2038: Zwitserland (Momenteel in exclusief overleg met het IOC)
- 2042: De volgende kans
Omdat Salt Lake City in 2034 gastheer is, zou een kandidatuur voor 2042 een tussenperiode van acht jaar betekenen tussen twee door de VS georganiseerde Winterspelen, wat het een haalbare tijdlijn maakt voor het Internationaal Olympisch Comité (IOC).
De logistiek: kun je een afstand van 285 mijl overbruggen?
De grootste uitdaging van een dubbele kandidatuur is de afstand.
New York City en Lake Placid liggen zo’n 285 mijl uit elkaar– een rit van vier en een half uur. Staatsfunctionarissen wijzen er echter op dat dit sterk lijkt op de afstand van 250 mijl tussen Milaan en Cortina, wat heel goed te doen bleek te zijn.
Volgens Robert Carroll, lid van het Huis van Afgevaardigden van de staat New York, die zitting heeft in de commissie, vereisen de Winterspelen aanzienlijk minder infrastructuur dan de Zomerspelen.
Gebruikmaken van bestaande arena’s
Een belangrijk pluspunt van de kandidatuur is dat er weinig tot geen nieuwe sportinfrastructuur nodig is. In plaats daarvan zouden de evenementen gebruikmaken van bestaande locaties van wereldklasse:
- New York City (ijswedstrijden in de zaal): Locaties als Madison Square Garden, Barclays Center en de UBS Arena zouden ijshockey en kunstschaatsen huisvesten. Buitenwedstrijden, zoals Big Air-snowboarden of langlaufsprints, zouden mogelijk het Yankee Stadium, Citi Field of Central Park kunnen transformeren
- Lake Placid (glijsporten & alpineskiën): Het historische dorp zou gastheer zijn voor de traditionele sneeuw-, glij- en bergsportwedstrijden
New York heeft via de Olympic Regional Development Authority (ORDA) al meer dan 750 miljoen dollar gestoken in de modernisering van de faciliteiten in Lake Placid. De infrastructuur van Lake Placid is zelfs zo top dat het onlangs is aangewezen als officiële reserve-locatie voor de glijsporten tijdens de Europese Spelen van 2026.
Wat gaat er nu gebeuren?
Een toegewijd team van subcommissies op het gebied van overheid, financiën en sportorganisatie gaat de komende 12 maanden de financiële haalbaarheid, vervoersroutes (zoals het verbeteren van de spoorlijn tussen Penn Station en Albany) en huisvestingsoplossingen evalueren, voordat ze hun definitieve aanbevelingen aan de staatsleiding presenteren.
Aan het einde van het proces zal de commissie haar bevindingen en aanbevelingen ter beoordeling voorleggen aan de staatsleiding. Verdere stappen worden bepaald na afronding van het verkenningsproces en de evaluatie van de bevindingen.
