De meeste New Yorkers kennen Bethpage State Park op Long Island om één ding: golf.
De Black Course is zo legendarisch dat mensen in hun auto slapen om een starttijd te bemachtigen en er zijn US Opens, PGA Championships en zelfs Ryder Cups (zoals vorig jaar) gehouden.
Het is intimiderend, het is iconisch en het is absoluut niet wat je zou associëren met skibrillen en sleepliften.
Maar lang voordat Bethpage een van de beroemdste golfbestemmingen van het land werd, had het een heel andere wintertroef in handen: het veranderde in de eigen skibaan van Long Island.
Van eind jaren veertig tot begin jaren zeventig deed Bethpage State Park stilletjes dienst als winterpretpark, compleet met touwliften, besneeuwde hellingen en dik ingepakte locals die op slechts enkele kilometers van de South Shore leerden skiën.
Tegenwoordig lopen de meeste bezoekers rechtstreeks langs de voormalige pistes zonder te beseffen dat ze op de sporen staan van een vergeten skiresort.
Bron / New York State Archives & State Parks Commission
The People’s Country Club, wintereditie
Het skitijdperk van Bethpage begon rond 1948, toen het park zich tijdens sneeuwrijke decennia op Long Island op winterrecreatie ging richten.
De locatie was niet bepaald de Alpen, laten we eerlijk zijn, maar het werkte wel.
Skiërs gingen naar wat nu de 18e hole van de Green Course is, waar een enkele touwlift mensen omhoog trok over een helling van ongeveer 120 meter met een hoogteverschil van ongeveer 30 meter.
Het was beginnersvriendelijk, trots lowtech en super charmant.
Skiërs hielden zich vast aan een bewegend touw om omhoog te komen, waarbij ze vaak hun handschoenen versleten.
Een klein verwarmd schuilhuisje bood warmte en versnaperingen en de toegang kostte naar verluidt slechts 25 cent aan het eind van de jaren veertig, wat uiteindelijk opliep tot ongeveer 75 cent voordat de exploitatie werd stopgezet.
’s Avonds werd de helling zelfs verlicht voor avondskiën – een surrealistisch detail als je je de perfect onderhouden fairways van vandaag de dag voorstelt.
Waarom skiën op Long Island eigenlijk logisch was
Hoe vreemd het nu ook klinkt, Bethpage was niet de enige.
Halverwege de vorige eeuw waren er op Long Island verschillende kleine skigebieden dankzij de glooiende moreneheuvels.
Bald Hill in Farmingville had ooit de grootste hellingen in de regio en Hi-Point in Huntington leerde generaties locals skiën vlak bij Jericho Turnpike.
Bethpage paste precies in die tijd – een tijd waarin de winters kouder waren, de sneeuw langer bleef liggen en overal waar een behoorlijke helling was, kleine skigebieden voor de gemeenschap ontstonden.
Bron / New York State Archives & State Parks Commission
Waarom het verdween
De fatale fout van Bethpage was simpel: geen sneeuwkanonnen.
In tegenstelling tot resorts in het noorden van de staat, die maandenlang kunstmatige sneeuw konden produceren, was Bethpage volledig afhankelijk van natuurlijke sneeuwval.
Tegen het einde van de jaren zestig en het begin van de jaren zeventig werden de winters op Long Island steeds onvoorspelbaarder.
De onderhoudskosten stegen en golf kreeg steeds meer prioriteit, waardoor de laatste touwlift naar verluidt rond 1971 werd gesloten.
In het begin van de jaren zeventig werd zelfs kortstondig geëxperimenteerd met een paar sneeuwkanonnen, maar dat was niet genoeg om de exploitatie te redden.
Wat er vandaag de dag nog over is
Bijna alle skifaciliteiten zijn verdwenen, maar als je weet waar je moet zoeken, zijn er nog sporen te vinden.
Het meest opvallende overblijfsel is het kleine bakstenen motorhuisje bij de Green Course, het gebouw dat ooit de sleeplift van stroom voorzag.
De helling zelf heeft nog steeds de onmiskenbare vorm van een voormalige skipiste, ook al is deze nu naadloos opgenomen in het golfterrein.
In de winter krijgen de heuvels een nieuwe functie en zie je locals sleeën, langlaufers door het park glijden en hondenuitlaters de paden volgen die zijn uitgesleten in het terrein waar ooit het geklik van ski’s weerklonk.
Bethpage is nog steeds een winterbestemming, maar het is gewoon een beetje… geëvolueerd.
Er is iets unieks aan New York: een vergeten skipiste die in het volle zicht verborgen ligt, niet vervangen door verlating, maar door heruitvinding.
Tegenwoordig ligt een van de beroemdste golfbanen ter wereld bovenop een laag sneeuw in Long Island, en de meeste mensen hebben geen idee dat het er ooit geweest is.