In een winkelpand aan 2465 Atlantic Ave redt een groeiende collectie neonbuizen, lichtbakken en lichtreclames met blokletters stukjes van de commerciële geschiedenis van de stad van de vernietiging.
Het New York Sign Museum in Brooklyn archiveert niet alleen de gevels van voormalige lokale bedrijven, maar ook de buurtverhalen achter die winkelpuien.
Oprichter en directeur David Barnett heeft jarenlang in zijn eentje afgedankte bedrijfsborden verzameld, gedreven door een simpele vraag: wat zorgt ervoor dat een bord er typisch New Yorks uitziet?
De missie van het museum groeide vanuit deze nieuwsgierigheid uit tot een toegewijde inzet voor behoud. Collectiebeheerder Seamus Seery en het team van het museum redden deze stedelijke artefacten om een verdwijnend deel van de stad vast te leggen. Om deze stukken te redden, besturen teams hoogwerkers en klimmen ze op ladders om zware bedrijfsborden zorgvuldig te demonteren voordat historische gebouwen worden gerenoveerd of gesloopt.
Het visuele weefsel van de straat
Twee opvallende stukken in het magazijn laten zien dat de collectie zich richt op alledaagse commerciële kunst. Het bord van de L&G Meat Market is bewaard gebleven als een prachtig voorbeeld van klassieke lokale uithangborden, met opvallende, eenvoudige blokletters die zijn ontworpen om vanaf de stoep meteen duidelijk te zijn. Daarentegen laat het gigantische neonbord van Queen, een voormalig Italiaans restaurant, het heldere, uitgestrekte handschrift zien dat ooit de lokale straathoeken verlichtte.
De museumruimte staat van vloer tot plafond vol met deze geredde voorwerpen. De collectie omvat een torenhoog verticaal bord van Pam Shoes, een groot verlicht kruis met de tekst „Jesus Saves“, een lichtbak van Gestetner Printing en een hangend varken van glasvezel dat bij een slager is gered. Het archief bevat ook kleinere historische voorwerpen, zoals luciferdoosjes en handgeschreven menu’s van eetcafés.
Barnett merkt een bijzondere bescheidenheid op in de manier waarop vroegere bedrijfseigenaren hun etalages inrichtten. De uithangborden waren functioneel en gericht op de gemeenschap, waarbij de dienst of het product voorrang kreeg boven het persoonlijke ego. De focus lag strikt op wat de bedrijven de buurt te bieden hadden – reclame maken voor de pizza of de boodschappen in plaats van voor de eigenaren zelf.
Door deze voorwerpen te redden, houdt het team van het New York Sign Museum het visuele weefsel van de stad intact. De verzamelde uithangborden staan nu symbool voor het alledaagse commerciële landschap dat de lokale straten kenmerkt.