Na een halve eeuw waarin hij ruw hout omtoverde tot stukjes film- en televisiegeschiedenis, maakt Thomas Lupo zich klaar om het familiebedrijf van de derde generatie te sluiten, dat al meer dan twee keer zo lang bestaat.
American Wood Column Corp., gevestigd aan Grand Street, sluit binnenkort zijn deuren, wat het einde betekent van een decennialange traditie van handgesneden vakmanschap.
Lupo, 73, heeft 50 jaar in de werkplaats doorgebracht en nam het vak over dat van zijn grootvader op zijn vader was overgegaan.
De beslissing om te sluiten valt hem zwaar, deze houthandwerker van het eerste uur, die opmerkte dat hoewel niemand in de familie wilde dat het bedrijf zou verdwijnen, de realiteit van de sluiting nu eenmaal definitief is.
De omliggende buurt is in de loop der jaren drastisch veranderd, waardoor de vintage werkplaats – met zijn bakstenen muren, torenhoge houten pilaren en industriële dakramen – is achtergebleven als een tijdcapsule uit een vervlogen industriële tijdperk.
Een stille kracht in de popcultuur
Hoewel de naam van de werkplaats verwijst naar de architectonische houten zuilen, is de onzichtbare invloed op de entertainmentwereld enorm. Lupo’s werkplaats is al decennia lang een stille kracht achter herkenbare decorstukken. Toen Saturday Night Live 50 jaar geleden begon, bouwde Lupo’s team de decors, waaronder de iconische klok in Grand Central-stijl die nog steeds vooraan op het podium staat.
Een van de vroege bijdragen van de werkplaats aan Hollywood was het vervaardigen van het familiegraf van de Corleones voor The Godfather.
Ze bouwden ook decorstukken voor de musicalfilm The Greatest Showman en traditionele rechtszaalinterieurs voor Law & Order.
Hun vakmanschap is terug te vinden in belangrijke instellingen van de stad, zoals het wapen van de staat New York dat achter de rechters in lokale gerechtsgebouwen hangt, en de gedetailleerde houten versieringen die ooit de kerstetalages van Lord & Taylor op Fifth Avenue omlijstten.
Een verdwijnend ambacht in stand houden
In de werkplaats in Brooklyn staan lange planken die tot aan het plafond reiken, volgepakt met zo’n 9.000 omgekeerd gesneden houten mallen.
Met deze ingewikkelde sjablonen, die de vakmensen in de werkplaats nog steeds met de hand gebruiken, kunnen ze zeer gedetailleerde, repetitieve architectonische elementen maken. Het feit dat deze unieke gereedschappen nog steeds bestaan, staat in schril contrast met de algemene achteruitgang van de lokale houtbewerkingsindustrie.
Volgens Lupo was dit vak vroeger heel gewoon, maar tegenwoordig zijn er maar weinig mensen die het vak leren of bij hem aankloppen op zoek naar een baan als houtbewerker. Door de fysieke eisen en de zeer gespecialiseerde vaardigheden die nodig zijn, is dit traditionele beroep een zeldzaamheid geworden op de moderne arbeidsmarkt.
Terugkijkend op zijn 50-jarige carrière geeft Lupo toe dat het zware werk van het runnen van de werkplaats nooit om geld ging. De decennia die hij doorbracht met het draaien van hout op de draaibank en het beheren van de enorme verzameling mallen, werden simpelweg gevoed door een blijvende liefde voor het vak.